دلتنگیها
مادر از درد و غم اهل جهان زاد مرا
درس غم داد در این مدرسه استاد مرا
غم مگر بیشتر از اهل جهان بود که چرخ
دید و سنجید و پسندید و فرستاد مرا
کاشکی مادر ایام نمی زاد مرا
مترسک هم با من سر ناسازگاری داره!....... مترسکم تو بهم بگو این چه حسیه؟
هیچ کاری ازم بر نمیاد ...... یعنی من اینقدر بی عرضه شدم! می خوام سبک بشم ....
خودمو خالی کنم اما کجا؟....... خدایا ازت خواهش میکنم تو را به هر چی دل شکسته است ........
خودت میدونی چی می خوام بگم ..... جوابمو بده! خسته ام........ از اینهمه بی وفایها......
از تکرارهای بی صدا........!
عجیبه خیلی هم نه کم! چرا؟
چرا؟.......... چرا؟......... چرا؟....
نمی خوام هیچ وقت نارحتیتو ببینم!...
دلم خیلی گرفته!.............
نماز سرچشمه همه امیدهاست..... نماز ستون دین هست...... نماز باعث رقت قلب میشه!
میدونی نماز چقدر بهمون آرامش میده؟ اون وقتی که دلمون تنگ میشه...... اشکمون در میاد
خنده از روی لبهامو ن محو میشه..... همون وقتی که از دست کسی رنجیدی مثل من.......
با اینکه میدونم مقصر هستن و خیلی هم بی منطق حرف میزنن بازم اون وقتی که نماز میخوندم
بخشیدمشون...... یه آرامش عجیبی داشتم وقتی از خدا خواستم همه ما رو به راه درست هدایت کنه!
توی همین هفته میرم دیدنشون با یه جعبه شیرینی....! خطای بعضیها رو نباید دید.... منم .......
خود خواه شده بودم! اما سر سجاده یه دفعه به خودم اومدم!..... گذشت کوچیک یا بزرگ......
نمیشناسه! با خودم گفتم خدایا به من قدرتی بده که بتونم بگذرم از خیلی چیزا!
از غرور ...... از دورنگیها....... از بدیها...... از دل شکستنها...... از نا دونیها..... !
خدایا کمکم کن از منیتها دور باشم..... بتونم صادقانه ببخشم و محبت کنم!
عاشق اون لحظه های بارونیم! اون اشکهای که باعث طراوت و سادگی دلمون میشه!
خدایا تنها ترین تنها فقط تو هستی..... پس برا چی بعضی وقتها ما آدمها هم خودمونو تنها ترین میدونیم.....؟
خدایا کمکم کن گذشته های از دست رفته رو فراموش کنم..... اون لحظه هایی رو که .......
چقدر احساس خوبی پیدا می کنی اون وقتی که توی دلت هیچی نمی ذاری بمونه که آزارت بده!
این یعنی بخشش!
پس همیشه ببخش تا اون چیزی رو که میخوای به دست بیاری!
آرامش روح و درون پاک!
در زمستان آمدم.....اما کسی انتظار مرا نمی کشید!
کسی با آمدن من لبخند نزد........ و مرا به دست باد سپردند تا مرا با خود ببرد!
و باد مرا با خود برد!............
چه سختیها!....... چه بی قراریها!........ و چه شکستها!...... آری چه شکستها!....
همه را تحمل کردم تا تو آمدی........ می دانم تو تنها پناه آخر من هستی!
عشق عشق می آفریند
عشق زندگی می بخشد
زندگی رنج به همراه دارد
رنج دلشوره می آفریند
دلشوره جرات می بخشد
جرات اعتماد به همراه دارد
اعتماد زندگی می بخشد
زندگی عشق می آفریند
عشق عشق می آفریند.....!
دوست دارم یه حرف قشنگ و خوبه...... وقتی که عشق نباشه اونم دروغه
کی میگه عشق آتیشه دل مثل برفه؟...... حرفای دل دروغه عاشقی حرفه؟
آتیش توی اون دل که عشق نباشه....... میمیره اون که عشق تو دلش نباشه
دنیا آخه بدون عشق دنیا نمی شد......... امروز اگه عشقی نبود فردا نمی شد
مجنون بدون عشق فقط یه اسم کهنه است....... لیلا اگه عاشق نبود لیلا نمی شد!
میگن زرد رنگه نفرته!
ولی این فقط یه حرف عبث و بیهودست مثل خیلی حرفای دیگه.
اگه زرد رنگ نفرت بود پس برا چی رنگ عاشق زرد و بی روح میشه؟
اون از دوریه معشوقه!
رنگ رخساره نشان می دهد از حال نهان!
می تونیم این رخسار زرد رو زیر یه نگاه مهربون
یه نگاه خندون .... یه کلام دلنشین .... یه نفس گرم
در کنار یه دوست با مرام...... با یه آواز جان بخش
با فکر نکردن به گذشته های پر درد و رنج آور محو کنیم.
بشیم یه حس قشنگ یه آدم تازه به دنیا اومده با یه دنیا رویا.
من رویا رو دوست دارم.با هاش دوستیه دیرینه ای داشتم.
اونجاهایی که کم می آوردم رویا کمکم می کرد.....!
بهم امید برگشت می داد.
من توی رویاهای دست نیافتهام یه جورایی خوش بودم.
رویای نداشتن اون چیزای که شاید یه روز برام یه آرزوی بزرگ بود.
ولی حالا می بینم که اونقدرها هم بزرگ نبودن که به خاطرشون شاید خیلی چیزای با ارزش رو از دست دادم.
اون چیزای که صادقانه باور می کنی هیچ وقت نادرست نمیتونه باشه!
دلم میگیره خیلی زیاد....... ولی دلتنگیهام رو با رویاهای شیرین
قشنگشون میکنم.
نه اینکه با فکر کردن و غرق شدن توی غمهام اون لحظه های شیرین رو هم از دست بدم.
اگر رویاهایت شکستند و فرو ریختند
بیمناک مباش..............
بی باک چنان باش که تکه هارا بر گیری و........
به دنیا لبخند بزنی!
راضی باش ول بدان که همیشه میتونی پیشرفت کنی ....
فراتر بری .... اون بالاها کنار قله ها ....همون جا که همه چیز سبز و با طراوته.
رنگ زندگی .....بوی شادی و هوای تازه.
اگه یه روز شکست خوردی بازم نترس !
با دل و جرات باش و برای زیستن شاد باش و با اراده.
کلید اندوه است.....!
تاسف برای گذشته به این می ماند ......
که انسانبه دنبال باد برود.
کسی که به امید شانس زنده باشد......
سالها قبل مرده است!
یه روزی خیلی به شانس اعتقاد داشتم.!
همیشه همه چیز رو به شانس ربط می دادم. ولی مثل یه تلنگر کوچیک به خودم اومدم....
شانس رو خودمون می سازیم همون تعبیر قسمت هستش
خوش شانسی وقتی معنای واقعی خودشو پیدا میکنه که تلاشی صورت گرفته باشه!
امیدی در کار باشه!
اعتماد به نفس داشته باشی...... آخه تا کی می خوای خودتو گول بزنی ...
و همه چیزای دور و برت رو به شانس و قسمت ربط بدی.
آخرش با یه کوله بار پر از اندوه .... فقط یه چیزی برا گفتن داری
اینکه شانس نداری .از اول هم نداشتی .از همون روز که سر نوشتت رقم زده شد.
ولی بسه دیگه!
چشماتو باز کن با یه دید مثبت دور و برت رو ببین......
قشنگیها ممکنه پشت بد شانسیهات قایم شده باشن
دقیقتر نگاه کن حتما پیداشون می کنی..... مگه میشه...؟
حتما یه جای کارت اشکال داره.... تو می تونی
تونستن و اعتقاد به اینکه میتونی بزرگترین شانس زندگیه!
باور کن.........
مبادا به دره هوس سقوط کنید.....!
